Birthday

07:00 de wekker gaat. Ik draai me om en pak mijn telefoon, de wekker zet ik uit en ik zie dat er geen berichten zijn. Ik draai mezelf weer terug en staar even naar het plafon. Donderdag 4 Oktober, ik ben jarig. De eerste keer sinds ik op mezelf woon en het voelt een beetje raar zo alleen wakker worden. Geen ouders die je in de ochtend feliciteren en een cadeau overhandigen. Ik stap uit bed en ik zet de wasmachine aan, maak mijn bed op en maak mijn ontbijt. Ik plof neer op de bank en kijk het nieuws terwijl ik eet. Op een gegeven moment betrap ik mezelf dat ik aan het staren ben en er gaan verschillende gedachtes door mij heen. 27 weer een jaar ouder. Zit ik dan op de bank, had ik dit wel zo voorgesteld. Had ik al niet wat meer met mijn leven gedaan moeten hebben? Wat meer moeten bereiken of is dit gewoon prima. Mijn telefoon gaat, een berichtje. De eerste felicitaties komen binnen wat tegenwoordig heel normaal is via de app en facebook. Verjaardagskaarten kennen de meeste mensen niet meer terwijl ik die toch nog heel graag ontvang, Het is toch iets persoonlijker. Van al de mensen die mij hebben gefeliciteerd heb ik maar twee verjaardagskaarten ontvangen. Waar ik ook van sta te kijken is dat je felicitaties krijgt van mensen die je al een heel jaar niet gesproken hebt. Ik weet niet of dat nou positief of juist negatief is. Ik denk al snel in het negatieve dus ik heb een deal met mezelf gemaakt dat ik dit jaar eerst alles ga overwegen voordat ik gelijk alles negatief gaat zien. Na een half uur sta ik op en ga ik douche, maak ik mezelf op, kleed ik mezelf aan en post ik een foto op instagram. Ook al vier ik mijn verjaardag niet zo uitgebreid en vertel ik niet aan iedereen dat ik jarig ben, toch is die aandacht wel een beetje leuk om te krijgen. Nadat ik de afwas heb gedaan stap ik de deur uit om naar werk te gaan. De dag op werk is precies hetzelfde als elke andere dag maar toch blijf je elke keer denken, ik ben jarig. In de avond kwamen mijn ouders en mijn broertje met zijn vriendin langs wat het toch nog als een verjaardag deed voelen.

 

27 dan denk ik oh wat oud alweer. Ik ga richting de 30 en dan ga je toch stiekem denken wat ga ik met mijn leven doen. Heb ik wat in de planning of zie zelf voor me hoe het eruit zal moeten zien. Veel mensen om je heen hebben verwachtingen en zelf denk ik dan wil ik dat zelf wel of zal ik daar gewoon aan moeten voldoen. Zal ik een plan moeten opstellen zodat ik meer ga bereiken in het leven of laat ik alles lopen zoals het loopt. Life is difficult.

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Sylvia (woensdag, 10 oktober 2018 13:51)

    27 jaar eigen huisje en leuk werk. Goed voor elkaar toch! Xx